De beste wensen voor 2013!

Dit is de laatste post op deze blog tijdens het lustrumjaar 2012. 2013 wordt het jaar van nieuwe verbindingen en toepassingen. Wil je een duik in de geschiedenis van de HKU? Deze blog blijft bestaan. Hij zal echter niet meer worden aangevuld.

Lichting 2012

Afgestudeerden van 2012 over wat de HKU voor hen heeft betekend en wat ze aan de HKU hebben geleerd.

Het verhaal van de HKU: Epiloog, 2012 en verder

Opnieuw van oud naar nieuw

‘Identiteit? Hebben we die inmiddels als HKU?
Hoe innig zijn de faculteiten na twintig jaar verbonden?

Kunnen we ook innig verbonden feesten? Doen! Wie weet is het ons laatste lustrumfeestje als HKU.’ Die woorden zijn te vinden in de slotalinea van een artikel met de titel ‘18 voetnoten bij het HKU-imperium’, dat werd geschreven ter gelegenheid van het twintigjarig bestaan van de HKU. Voorspellen is moeilijk, vooral als het de toekomst betreft.

Inmiddels zijn we een lustrum én een feest verder. We hebben een slogan (in de 21e eeuw schijn je écht niet meer zonder te kunnen): ‘Nieuwe verbindingen, nieuwe toepassingen’ én een nieuwe huisstijl.
Maar hebben we daarmee ook een identiteit? Of zo je wilt een gemeenschappelijk HKU-gevoel?

‘Studeren aan de HKU is ontdekken waar jouw passie en kwaliteiten liggen.’ Zo luidt de openingszin van een verzameling korte interviews die in 2007 werden gehouden met alumni. De kop luidt: ‘Kies, doe & die for it!’ Jong sterven is wellicht een garantie voor de spreekwoordelijke eeuwige roem, maar ‘Kies, doe & live for it’ levert ongetwijfeld meer op. En als wij, net als onze studenten en alumni, deze gedachte in praktijk willen brengen, wat kiezen we dan, wat doen we en waar leven we voor?

Afwisseling, Bert Groenemeijer

De antwoorden hangen af van het beeld dat we van de toekomst hebben. In ‘AFWISSELING, strategievorming in het kunstonderwijs Bert Groenemeijer – een profiel’, het boek onder redactie van Giep Hagoort dat ter gelegenheid van het vierde lustrum verscheen, zijn interessante citaten te vinden.

We schrijven 2007, dus nog vóór de economische crisis.‘Er zijn nu geen voortekenen dat het de HKU, of andere kunstopleidingen aan maatschappelijk draagvlak ontbreekt of zal gaan ontbreken.’ En: ‘Er lijkt, wat draagvlak betreft, nu juist een gunstige tijd voor de (toegepaste) kunstensector aan te komen.’ Het woord ‘toegepaste’ staat nog tussen haakjes. Uit de slogan die sinds dit jubileumjaar onlosmakelijk verbonden is met ons instituut mag je concluderen dat die haakjes inmiddels de prullenbak in kunnen. Anno 2012 lijkt de toekomst voor de kunstensector vooral te liggen in de toegepaste kunsten. Ook de studenten van nu lijken daarvan overtuigd.

Terwijl het publiek de zaal binnendruppelt in afwachting van de uitreiking van de HKU-Award 2012 hoor ik achter mij een studente tegen een medestudente zeggen: ‘Als ik op een feestje vertel dat ik op de HKU zit, zeggen ze: “O, dus jij bent kunstenaar?” Maar zo wil ik helemaal niet heten, ik wil helemaal geen kunstenaar zijn …’ Een interessante uitspraak voor iemand die studeert aan een hogeschool voor de kunsten.

Romina Pompei

De uitreiking van de HKU-Award stond dit jubileumjaar in het teken van ‘Constructing Future’. En de winnares, Romina Pompei, bleek als geen ander oog te hebben voor de tijdgeest. Wie een toekomst voor zichzelf wil bouwen in de kunstensector moet het ook (en misschien vooral) zoeken in toegepast werk. Ze won met: ‘En Toen’, een iPad-applicatie die verzorgenden en dementerenden in staat stelt met elkaar te communiceren aan de hand van foto’s die zijn geüpload op een aan de applicatie gekoppelde website.

Bert Groenemeijer, de eerste CvB-voorzitter van de HKU, liet zich in 1998 verleiden tot een blik in de ‘wat verdere’ toekomst: 2017, het jaar waarin de HKU dertig jaar zal bestaan. Hij voorziet een grote toestroom van immigranten, als gevolg van het succes van de Europese Unie … Doorslaggevend voor economisch succes is interculturele kennis en dito inzicht … De HKU heeft inmiddels een Centrum voor Interculturele studies.

Jacob Oostwoud Wijdenes constateert in zijn bijdrage aan de profielschets van Bert Groenemeijer op dat ‘een beleidsvisie vaak een mengeling van idealen en realiteiten is’. Zullen we erin slagen de ideale balans te vinden tussen onze idealen en de diverse realiteiten zoals die uit verschillende hoeken op ons afkomen?

Willem Hendrik Gispen, van 2001 tot 2007 rector magnificus van de Universiteit Utrecht, merkt in zijn bijdrage aan voornoemde profielschets op dat Kunst en Wetenschap beide komen uit het huis van verwondering en verlangen. Met die gedachte in het achterhoofd is het niet vreemd dat de HKU niet alleen onderwijs in de kunsten maar ook onderzoek in de kunsten als een van haar kerntaken is gaan zien.

Het project ‘Playing with Pigs’ van het onderzoeksprogramma Creative Design for Playful Impact, dat een nominatie kreeg voor de Utrechtse Ster en onder andere onderwerp was van een lezing tijdens TEDxBrussels, is daarvan een voorbeeld.

Moodbot

Ook in het domein van de zorg leidt onderzoek dat aan de HKU plaatsvindt tot innovatieve producten. Op 15 november 2012 is Moodbot, een game voor patiënten die lijden aan een psychotische aandoening en/of depressie, bekroond met de iZovator Award 2012. iZovator, het regionale kennis- en innovatieplatform in de regio Gooi en Vechtstreek, stimuleert innovatie in de zorgeconomie. Moodbot is een interactieve signaleringscoach die op basis van de input van de patiënt een visuele representatie maakt van zijn gemoedstoestand. De behandelaars kunnen hierop inspelen en tijdig maatregelen nemen als dit nodig is.

Henny Dörr, HKU Intense

Innovatie was vanaf het prille begin van de HKU een van de speerpunten van het beleid, naast internationalisering en interdisciplinair onderwijs. Later kwam daar aandacht voor de mogelijkheden van informatisering en het streven naar interculturele kennis bij. Het vijfde lustrum leverde een volgende i op: Intense. HKU Intense was de titel van een lustrumcongres over het creatieve (maak)proces. Een handig Engels woord, de internationalisering is daarmee vast gegarandeerd. Wie op zoek gaat naar de vertaling vindt maar liefst achttien mogelijkheden: erg, fel, krachtig, hefting, hevig, gevoelig, sentimenteel, gevoelvol, intensief, verwoed, vurig, gepassioneerd, hartstochtelijk, stormachtig, temperamentvol, warmbloedig, heetbloedig, acuut. In goed Nederlands: voor elk wat wils.

Daan Bol

Daan Bol won dit jaar op het Nederlands Film Festival een Wildcard met een gevoelvolle afstudeerfilm over een jongetje dat al vroeg weet dat hij niet op meisjes valt. Bram Schouw sleepte het Gouden Kalf (dat hij naar eigen zeggen altijd fel heeft begeerd) voor beste korte film in de wacht met ‘Sevilla’, een film over een op z’n zachtst gezegd heftige gebeurtenis. En over de carrière van Rien Donkersloot (1985) die in 2011 cum laude afstudeerde aan de Nederlandse Beiaardschool, zou je kunnen zeggen dat die stormachtig verloopt, nu hij zich stadsbeiaardier van Haarlem mag noemen.

Wat zullen we over vijf jaar antwoorden op de vraag: ‘Welk woord is kenmerkend voor het merk HKU?’ Zou er dan überhaupt nog iemand vragen wat kenmerkend is voor dé HKU?

Openingsact Lustrumfeest 25 jaar HKU

Het feest ter gelegenheid van het vijfde lustrum was waarschijnlijk niet ons laatste lustrumfeest. Maar het was wel het laatste lustrumfeest als dé HKU. Inclusief slogan gaan we verder als HKU. Net als 25 jaar geleden gaan we opnieuw van oud naar nieuw. En daarmee is de cirkel rond.

Wat we na dit jubileumjaar gaan doen? Alan Kay (o.a. uitvinder van de programmeertaal Smalltalk) doet een aardige suggestie: ‘The best way to predict the future is to invent it.’

Tekst: Lambertha Souman

Lees ook alle andere afleveringen van het verhaal van de HKU.

1987: Het allereerste interfacultaire project

Programmaboek

Het eerste grote samenwerkingsproject van de drie faculteiten die de HKU in 1987 telde, was het muziektheaterstuk ‘Lehrstück’ van Berthold Brecht en Paul Hindemith in de vorm van een gecombineerd eindexamen. Dit interessante en controversiële stuk uit 1929 is in Nederland zelden opgevoerd. Het is het verhaal van een neergestorte vliegenier, die de toegestroomde menigte om hulp vraagt. De vliegenier wordt gezien als representant van de technische vooruitgang. Of de vliegenier geholpen wordt, is onzeker.

De vraag wordt gesteld of de vliegenier, die de omstanders (het koor) om hulp vraagt, wel recht hierop heeft. Vooruitgang ‘het streven naar het onbereikbare’ is mooi maar ‘das Brot wurde dadurch nicht billiger’. De vliegenier moet eerst inzien dat hij niet meer recht op persoonlijke glorie heeft dan de rest van de arbeiders die zijn vliegtuig hebben gebouwd. Zonder hem was hij immers niemand.

Koorrepetitie


Aan dit project werkten mee: koor, orkest en solisten van het Utrechts Conservatorium, acteurs van de Faculteit Theater en Theatervormgevers van BKV. Het was het eerste gecombineerde eindexamen binnen de nieuwe HKU. Voor Dirkjan Horringa (dirigent) en Jeanine Koumans (vormgeving) was deze productie onderdeel van het eindexamen.

De voorstellingen waren op 5, 7 en 8 juni 1987 in het Akademietheater.

Bestuursbeslissing tot ondersteuning van dit project.

Met dank aan Dirkjan Horringa voor de archiefstukken.

In gesprek met Paul van den Wildenberg

‘Alles verandert; maar de essentie van film? Die blijft altijd hetzelfde.’

Paul van den Wildenberg studeerde eerst kunstgeschiedenis in Utrecht. Hij miste iets, zijn hart lag bij het film maken, waardoor hij via de Cine-werkplaats aan de Vrije Academie in Den Haag op de Filmacademie in Amsterdam terecht kwam. Zelf heeft hij dus ook een achtergrond als filmmaker. Samen met vaste bondgenoot Jan Ketelaars, die hij sinds de middelbare school kent, maakt hij al jaren films. ‘De combinatie van les geven en maken is prachtig. Alles verandert; maar de essentie van film? Die blijft altijd hetzelfde.’ Op de vraag hoelang hij al werkzaam is, antwoordt hij: ‘Dat is gemakkelijk! Afgelopen jaar was dat namelijk 25 jaar. Het was een complete verrassing, ik was het totaal vergeten.’

Van freelancer naar vaste kracht

Ik ben begonnen in Amersfoort als gastdocent en dat klikte meteen. Toen werd ik al snel vaker en vaker gevraagd. Vervolgens was de fusie en ontstond de HKU. In eerste instantie voegden wij ons bij BKV, de afdeling visueel. Toen werd het breder en werd ik gevraagd om meer les te geven. ‘Van freelancer ging ik naar een vast contract.’ Nu ben ik werkzaam bij de AVM afdeling in Hilversum, ik geef les in concept, scenario en regie en begeleid zowel documentaire als fictie projecten.

Over zijn begin bij de HKU

‘Oei, die was er nog niet, de HKU begon net!’ Toen de faculteit in Hilversum kwam is het HKU-gevoel steeds meer gekomen. Samenwerken is lastig. ‘Het was geen onwil, maar wij waren er gewoon niet op ingesteld.’ Het wordt nu ook steeds belangrijker. Bijvoorbeeld de Faculteit Theater; studenten van de acteurs- en schrijfopleiding zijn nu ook gericht op film en tv. Samenwerken met onze Faculteit, KMT, is dan een mooie kans.

De faculteit is zo gegroeid dat er van alles onder één dak zit, dus daar zitten zeker samenwerkingsverbanden. ‘In film zit alles; daar kun je BKV’ers voor gebruiken die decors bouwen of art directors, noem het maar op. Dat wordt nog meer in de toekomst.’ Op dit moment vinden daar op bestuursniveau gesprekken over plaats. Samenwerking tussen afdelingen en faculteiten kan erg zinvol zijn voor de studenten, maar het moet niet geforceerd worden. Verandering heeft tijd nodig. ‘Door eerst de voor de hand liggende samenwerkingen te linken kun je ervoor zorgen dat het geleidelijk gaat. De volgende stap is dan: hoe kunnen wij experimenteren?’

Maar het klassieke blijft belangrijk. Onderling experimenteren kan en dat is zeker een behartenswaardig streven, maar de basis moet blijven: mooie films maken met kwaliteit, dan kunnen er andere dingen bijkomen.

Type student

Je hebt te maken met verschillende type studenten. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de toelatingen zie je vaak dat de typologie die zich in de loop der jaren heeft gevormd, behoorlijk klopt. Je bent snel geneigd de vergelijking met andere studenten te maken. Het is grappig om daar met andere docenten over te praten. ‘Het blijft boeiend en verrassend hoe kandidaten brieven schrijven; vooral de brieven van jonge mensen. Dat is enorm aandoenlijk, ze leven vaak in een droom.’ Het is altijd fascinerend om mensen te zien groeien. ‘Je ziet hoe ze zich ontwikkelen als mens en hoe hun kijk op de wereld rijper wordt. Fantastisch.’

Sfeer

Er wordt goed naar elkaar geluisterd binnen het docententeam. Het uitgangspunt is dat wij altijd kijken naar hoe mensen zich persoonlijk zo sterk mogelijk kunnen ontwikkelen, en dat vind ik een erg fijne manier van doceren.
De studenten kunnen laten zien wie ze zijn, en wij proberen het beste uit hen te halen. ‘Dat is een groot goed en ik hoop dat dit zo blijft. Het is tegenwoordig toch wat schoolser allemaal.’

Studenten door de jaren heen

‘Vroeger waren de studenten wat artistiek rijper, nu zijn ze praktisch wat slagvaardiger.’ Het is tegenwoordig niet meer zo lastig om aan een camera te komen bijvoorbeeld, in de beheersing van de technische middelen maken zij grote sprongen. Maar ze moeten nu wel meer inhoudelijk uitgedaagd worden. Over grenzen heen kijken, repertoirekennis opbouwen, geïnspireerd raken. ‘De ruimere kijk, de bezieling, die moet meer ontwikkeld worden.’

Docentschap lonkt

‘Het zien ontwikkelen van jonge mensen, ook in hun houding, daar ben ik ontzettend enthousiast over!’ De jongeren van tegenwoordig zijn minder bang en hebben wat fris over zich. De kwaliteit in films groeit alleen maar. Het is erg bevredigend om te zien dat je mensen goed voorbereid de wereld in stuurt.

Interview: Corynne Oude Avenhuis
Foto:Ben van Lieshout

In de les, KMT Muziektechnologie 2011

De beste wensen van de HKU voor 1994

Terugblik HKU Intense

Met 120 aanwezigen was de lustrumconferentie HKU Intense op 12 december geheel volgeboekt. Het werd een inspirerende middag met goede sprekers en interessante discussies over creatieve maakprocessen in onderwijssituaties. Lector Theatrale Maakprocessen Nirav Christophe sloot de conferentie op poëtische wijze af, waarna iedereen zich van Huis a/d Werf kon verplaatsen naar de Winkel van Sinkel voor het lustrumfeest.

Terugblik studentenconferentie de Koersbepaling

Vrijdag 30 november 2012 heeft de studentenconferentie de Koersbepaling plaatsgevonden. Ongeveer 60 studenten kwamen samen om te debatteren over de toekomst van de kunstpraktijk over 15 jaar. Tijdens deze dag was er een inspirerende spreker, Floris Kaayk, hij vertelde over projecten waaraan hij geeft gewerkt. Daarnaast kwam de band Lieve Bertha optreden. Aan het eind van de dag, mede door de excellente begeleiding van dagvoorzitters Margje Teeuwen en Brian Tjemkes, werd de koers voor de kunstpraktijk voor de komende 15 jaar bepaald. De dag werd afgesloten met een speech van Jules van de Vijver (voorzitter van het College van Bestuur van de HKU).

In gesprek met Daan Bol

Daan Bol

Mijn ouders had ik niet eens uitgenodigd, het was een totale verrassing!

Daan Bol is 28 jaar en afgestudeerd aan de HKU met specialisatierichting documentaire. Met zijn documentaire ‘niet op meisjes maakte hij veel furore. ‘Bovenal is het een film waar iedereen zich in zou kunnen herkennen: het gaat over het dragen van een geheim, over ‘weten wie je bent’, en daar hebben wij allemaal mee te maken.’ Inmiddels in hij de ‘echte’ wereld buiten de HKU aan het ontdekken.

En de winnaar is

‘Mijn ouders had ik niet eens uitgenodigd, het was een totale verrassing!’ Toch ging hij er met de wild card documentaire van het Nederlands Film Festival vandoor. Dit is een geldprijs van €40.000-, om een documentaire te maken. ‘Het is een geweldige prijs, en een geweldige kans. We zaten met alle andere documentairemakers van de HKU in de zaal en hoopten ontzettend dat iemand van ons hem zou winnen. Ik heb de film gemaakt met een crew van hele gemotiveerde mensen uit allerlei richtingen, zonder hen was het nooit gelukt.’ Toch blijft het altijd een kwestie van smaakt, en is hij niet helemaal zeker wat hij van prijsuitreikingen vindt.

‘Niet op meisjes’

‘Niet op meisjes is een documentaire over een jongetje van elf dat al weet dat hij niet op meisje verliefd is. Hij bevindt zich in een spagaat: zijn familie weet al dat hij niet op meisjes is, maar op school durft hij het niet te vertellen. Wat doet hij als het leukste meisje uit zijn klas hem een liefdesbrief stuurt?’

Het was een belangrijke film voor mij om te maken omdat de film op bepaalde vlakken ook persoonlijk was. ‘Ik wist toen ik elf was eigenlijk ook al dat ik op jongens was, maar heb dat nooit durven of kunnen vertellen. Ik ben opgegroeid op Texel, en daar leek homoseksualiteit niet te bestaan’. Zelf heeft hij het pas tien jaar later kunnen vertellen. Hij wilde dan ook een beeld krijgen van hoe het was geweest als hij er toen wel voor uit was gekomen. Daarnaast wilde hij de film maken om te laten zien dat het niet vanzelfsprekend is dat jongens verliefd worden op meisjes en meisje op jongens.

‘Nederland is heel ver qua homo-emancipatie, maar lang niet zo ver als wij denken. Met de sociale acceptatie van homo’s is het slecht gesteld. Bijna de helft van de Nederlandse bevolking wil twee mannen niet in het openbaar zien zoenen.’ De documentaire stelt daarbij essentiële vragen die op basaal niveau. ‘De documentaire moet mensen ervan bewust maken dat het niet vanzelfsprekend is dat iedereen hetero is.’

Het was erg spannend om te maken, het was mijn afstudeerfilm, en dat voelt als het ‘belangrijkste ooit’. Een kind vinden dat op de basisschool die al weet hij/zij anders is, is lastig. Dat is een intensief proces geweest. Uiteindelijk was er met Melvin en zijn familie meteen een klik. ‘Volgens mij voel je, als je de film kijkt, dat we heel dichtbij Melvin komen, dat hij zich echt openstelt. Dat is goed is gelukt en dat lukt alleen als er een klik is.’ Werken met kinderen bleek een grote leerschool, zo moeten de draaidagen niet te lang zijn voor hen. ‘Over het algemeen ging het filmproces heel goed. De problemen waar wij tegen aanliepen waren vooral financieel.’

HKU

‘Na vier jaar HKU kan ik mijzelf denk ik wel een ervaringsdeskundige noemen.’ Voordat ik aan de HKU begon, heb ik eerst een universitaire studie afgemaakt. In 2008 ben ik naar de Open Dag van de HKU gegaan en was meteen enthousiast. Tijdens een stage merkte ik dat documentaire de weg was die ik in moest slaan. ‘Dat ik aan de HKU kon leren vond ik geweldig. Het leukste aan de HKU is dat er veel ruimte is om te experimenteren. Door soms ook goed op je bek te gaan en verschrikkelijke miskleunen van films te maken, leer je wel. Op elke goede kunstopleiding moet dat kunnen.’

Wat mij vooral is bijgebleven is het contact met de docenten en mentoren. ‘Dit heb ik als heel prettig ervaren.’ De hoofddocenten zijn erg betrokken met hun studenten en dat is belangrijk. ‘Wij zaten in een leuk, hecht afstudeerjaar, dat is bijna het allerbelangrijkste.’ Er zijn zeker oud-studenten met wie ik nog een keer zal gaan samenwerken. Wel werd er naar mijn mening niet altijd het uiterste uit het curriculum gehaald. Maar ik kijk met een positieve blik terug op mijn tijd op de HKU.

De wereld na de HKU

‘Sommige mensen zeggen dat je als filmmaker na je studie pas echt leert hoe je een goede film maakt, en dat geloof ik eigenlijk wel.’ Direct na mijn afstuderen heb ik samen met oud-studiegenoot Marinka de Jongh een korte documentaire voor VPRO Dorst gemaakt. Nu ben ik bezig met mijn wildcard documentaire. ‘Ik heb wel wat ideeën, en wil de komende tijd gaan uitzoeken waarover ik mijn nieuwe documentaire ga maken.’ Daarnaast moet helaas de huur betaald worden, een ‘saai bijbaantje’ is hierbij (helaas) de oplossing.

Felicitatie voor de HKU

‘Welkom bij je quarter-life crisis. En gefeliciteerd!’

Interview: Corynne Oude Avenhuis

Foto’s van het feest voor studenten, docenten en medewerkers 12-12-12

Het lustrumjaar is op 12-12-12 groots afgesloten met het lustrumfeest HKU in #Love voor alle medewerkers en studenten. Het organiserende team van vierdejaars studenten Event Management had alles uit de kast getrokken om de Winkel van Sinkel om te toveren in één groot liefdesparadijs. Na een buffet konden de 420 aanwezige medewerkers, samen met ruim 800 studenten, los gaan op topacts als Splendid, Palmbomen en Nobody Beats the Drum. Tevens werd de nieuwe huisstijl van de HKU gepresenteerd. Het dak van De Winkel van Sinkel ging er helemaal af tijdens de afsluiting door FeestDJRuud.

HKU lanceert nieuw beeldmerk

HKU heeft op 12 december 2012 haar nieuwe beeldmerk gepresenteerd. Het beeldmerk is ontwikkeld door designbureau Thonik en is de opmaat naar een volledige vervanging van de huisstijl. Het beeldmerk werd gepresenteerd op het feest ter afsluiting van het vijfde lustrum van HKU.

Met de nieuwe huisstijl wordt een aantal grote veranderingen doorgevoerd. Vanaf 1 januari 2013 gaat de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht verder onder de naam HKU. Het 25 jaar oude logo wordt vervangen door het nieuwe beeldmerk. Tevens zal HKU in de nieuwe huisstijl de slogan ‘De kunst van HKU, nieuwe verbindingen, nieuwe toepassingen’ voeren. De nieuwe huisstijl zal gefaseerd worden doorgevoerd in alle uitingen, publicaties en signing van HKU.

Bekijk de onderstaande film voor een impressie van het nieuwe beeldmerk.

Vanavond: HKU in #Love since 1987

Na een lustrumjaar vol activiteiten nodigen we je graag uit voor een afsluitend lustrumfeest voor studenten en medewerkers.
Wat kun je verwachten? Voor de medewerkers starten we met een diner. Hierna gaan we samen met studenten en medewerkers een sfeervol feest vieren met een band, dj’s, performances, exposities en meer. Het thema van het feest? HKU in #Love since 1987.

Line-up: Splendid, Nobody Beats the Drum, FeestDJRuud, Sunshine Reggie’s Trompettendisco, Umoja. En de special guest is bekend: Palmbomen (LIVE)

Tot vanavond!

De HKU wenst je een prettig 1996

Beterschap

Deze foto is in 2008 gemaakt voor informatie voor medewerkers over de ziek- en betermeldprocedure.

In gesprek met Lambertha Souman

‘Dankzij de HKU heb ik mijn scriptie afgemaakt!’

Lambertha Souman is, zoals ze zelf zegt, een beetje blijven plakken op de HKU. In augustus 1987 verving ze voor vier maanden de secretaresse bij de dienst Onderzoek & Ontwikkeling. Daarna is ze gebleven en sinds 2008 heeft ze haar droombaan: redactioneel medewerker op de Faculteit Kunst, Media & Technologie.

Nederlands

De carrière van Lambertha begon eigenlijk al vóór de HKU bestond: ‘In 1985 verving ik zes weken iemand op de Akademie voor Expressie door Woord en Gebaar (nu de Faculteit Theater). In die weken heb ik iemand binnengehaald die mij later belde of ik wilde solliciteren om de secretaresse van de dienst Onderzoek & Ontwikkeling tijdelijk te vervangen.’ Lambertha leerde nog typen op een ouderwetse machine tijdens haar Schoeversopleiding in 1979. Daarna is ze Nederlands gaan studeren. ‘Ik vond dat ik een vak moest leren voor het geval mijn studie zou mislukken. Toen ik hier begon, moest ik nog afstuderen. Dankzij de HKU heb ik mijn scriptie snel kunnen maken.’ De eerste Mac kwam voor haar namelijk precies op tijd en in de avonduren en weekenden zat ze veel te werken in de barakken naast het Conservatorium. De opleiding Muziektechnologie was toen net gestart en enthousiaste studenten spraken met Lambertha – die in het bezit was van de sleutels – af in de weekenden. De studenten maakten muziek en Lambertha werkte aan haar scriptie. ‘Tegen het einde kreeg ik een Mac van school te leen en zat ik thuis tot twee uur ‘s nachts te werken. Eigenlijk ben ik dus dankzij de HKU afgestudeerd.’

Carrière

In 1989 werd Lambertha secretaresse bij de Faculteit Kunst, Media & Technologie in Hilversum en in 1994 kreeg ze een functie als managementassistent Personeelszaken. Haar passie voor het schrijven kwam tot uiting naast haar baan. ‘Ik had een column in het personeelsblad, deed interviews voor het HKU-blad en schreef voor de jaarverslagen. Ik kan gewoon niets leukers bedenken dan schrijven!’ Toen er in 2008 een vacature voor redactioneel medewerker kwam op KMT, twijfelde Lambertha geen seconde om intern te solliciteren. ‘Ik kreeg de functie en corrigeer en redigeer alles wat mij onder ogen komt. Ik maak de Nieuwsbrief en heb een maandelijkse column op www.hku.nl. Daarin schrijf ik over kunst, onderwijs, of een combinatie daarvan. Het leukste is om dingen bij elkaar te brengen die niks met elkaar te maken lijken te hebben.’ Dat ook collega’s haar weten te vinden, blijkt halverwege het interview: er moet een tekst geschreven worden op een kaart voor het afscheid van een collega en wie kan dat beter dan Lambertha?

Creativiteit

Sinds 1996 zit Lambertha één keer per jaar in een commissie waar tweedejaars Audiovisual Media een filmvoorstel moeten pitchen. Ze moeten hun idee presenteren en de commissieleden stellen dan lastige vragen. ‘Heel erg leuk om te doen. Studenten hebben nu de kans om te experimenteren binnen de veilige muren van de HKU. Hier krijgen ze de kans om out of the box te denken en alles uit hun opleiding te halen. Maar ze moeten het wel zélf doen.’ Aan het werken bij een instelling voor kunstvakonderwijs vindt Lambertha de – zoals zij het noemt – gestructureerde chaos en creativiteit fijn. De afgelopen jaren heeft zij de HKU zien groeien en daarmee formeler zien worden, maar de balans tussen creativiteit en zakelijkheid is er gelukkig nog. ‘Dat moet wel zo blijven, we moeten hier niet de ambtelijke saaiheid van de belastingdienst krijgen! Ik ben een idealist en in de toekomst zie ik de HKU nog meer één HKU worden. Een soort Fame (televisieserie uit de jaren ‘80) waar alle kunstdisciplines samenkomen!’

Collega’s

In 25 jaar heeft iedereen zo zijn dipjes en Lambertha heeft het ook in die tijden prettig gevonden om bij de HKU te werken. ‘Als er dan toch gewerkt moet worden, dan het liefst hier! Iedereen is echt in elkaar geïnteresseerd.’ Dat ze alleen op een kamer zit vindt ze heerlijk. In de wandelgangen hoort ze alle nieuwtjes, en ze luncht nog met collega’s van haar vorige functie. ‘Ik schrijf altijd met muziek die past bij de stemming die ik nodig heb voor het stuk. Nick Drake met one of these things first heb ik al 4564 keer gedraaid (meldt iTunes). Ik kan een nummer 83 keer achter elkaar draaien zonder dat iemand daar last van heeft!’ Een werkdag begint voor Lambertha met koffie, en eindigt niet altijd om 17.00 uur. ‘Creativiteit stopt niet om 17.00 uur. Ik werk graag langer door als ik in de flow zit. De faculteit is gelukkig tot 22.00 uur open.’ Wat de toekomst brengt weet ze niet, maar ze hoopt nog lang haar droombaan te houden bij de HKU.

Interview Janneke van Meel

Fashion Design, 2007

Studenten Fashion Design aan het werk.

In gesprek met Joyce Tan

“Wat ik doceer maakt niet uit”

23 Jaar geleden begon Joyce Tan haar werk voor de Hogeschool voor Kunsten als viooldocent voor de afdeling Jong Talent. Hier krijgen jonge op talent geselecteerde leerlingen tussen de 9 en 18 jaar op conservatoriumniveau onderwijs. Nadat Joyce afstudeerde op het Conservatorium in Den Haag als Docerend en Uitvoerend muzikant, kwam ze er al snel achter dat haar hart ligt bij het doceren. Niet heel verrassend: haar vader was lector aan de universiteit en haar moeder gaf les in het lager onderwijs.

Jong Talent

Het Conservatorium was in 1989, op het moment dat Joyce instapte, in volle bloei. Van over de hele wereld kwamen muzikanten naar het Utrechts conservatorium dat voornamelijk op het gebied van Strijkers, Piano, Harp wereldberoemd was. ‘Ik werk hier dus al 23 jaar.’
De eerste directeur waar Joyce onder viel, was Ton Hartsuiker. Inge, de vrouw van Ton, werkte ook op het Conservatorium als secretaresse en de Jonge Talenten waren echt ‘hun’ kindjes; ze kenden alle ouders en kinderen bij naam. Joyce had de vioolmuzikantjes onder haar hoede. In 2000 werd de afdeling Jong Talent niet langer financieel ondersteund door de HKU en werd ondergebracht in een privéschool, de Academie Muzikaal Talent. Op zaterdag bleven hierdoor de Jong Talent lessen plaatsvinden op de HKU, en tot 2 jaar geleden was Joyce hieraan verbonden.

Veranderingen

Joyce Tan heeft 23 jaar les gegeven aan zowel de HKU als aan de AHK (Amsterdams Conservatorium), en heeft in die jaren vele veranderingen in het Kunstonderwijs doorgevoerd zien worden. Als gevolg van meerdere bezuinigingsronden in opeenvolgende kabinetten, werden op een gegeven moment heel veel oud-collega’s ontslagen. “Dit stuitte natuurlijk op dat moment op veel weerstand, maar dit huidige bestuur heeft zo goed als het kan met alle bezuinigingen van de overheid een nieuwe draai gegeven aan deze situatie

Ook is tegenwoordig de invulling van de studie sterk veranderd: vroeger werden heel sterke spelers opgeleid die ‘het vak’ eigen ondernemer zijn met vallen en opstaan moesten leren, tegenwoordig wordt dat allemaal in de studie gestopt. Dit heeft in de huidige opzet als nadeel dat het hoofdvak er bij in schiet.. Toch moeten studenten op de eerste plaats wel zuiver spelen en op een goede manier het instrument beheersen.”

Joyce denkt dat recente situaties, zoals bijvoorbeeld bij InHolland, ertoe hebben geleid dat de regelgeving voor hogescholen verscherpt is. “Hierdoor wordt de HKU onder de loep genomen en moeten we op veel meer administratieve details letten.”

Burn out

Als gevolg van de voornoemde bezuinigingen, kromp het aantal uren waarin de studenten les kregen in hun hoofdvak van 40 uur per jaar naar 38, 36, 32 en uiteindelijk naar 30 uur per jaar. ‘Toch moest de kwaliteit vanuit mijn oude situatie hetzelfde blijven, dus gaf ik leerlingen in mijn eigen tijd les.’ In Utrecht had Joyce in die tijd een halve baan. “Om die halve baan te vullen volgens de nieuwe regels moet je 22 leerlingen aannemen vergeleken met negen in de vroegere situatie.”

In Amsterdam werd er ook bezuinigd op de uren en dit werd Joyce in 2007 teveel. Ze is toen helaas door een burn-out gestopt. “Het faculteitsbestuur in Utrecht heeft mij bij terugkomst uitstekend opgevangen. Ze hebben zelfs een speciale stoel laten maken en dankzij Martijn Rossen en de behulpzaamheid van onze goede conciërges werd mijn kamer opgeknapt tijdens mijn ziekte.”

Inner Power

Inmiddels is Joyce alleen nog werkzaam bij de HKU. Ze heeft verschillende taken en geeft o.a. technieklessen aan de eerstejaars vioolstudenten, ze is studiecoach voor de masterstrijkers, ze geeft veel kamermuzieklessen, is lid van de bachelor examencommissie en ze geeft viooldocenten nascholingscursussen. ‘Docenten uit heel Nederland komen hiernaar toe om bijgeschoold te worden.’ Ze begeleidt masterstudenten ook door middel van haar cursus Performance Through Inner Power. Dit betekent het spelen van je instrument vanuit je innerlijke kracht en focus. ‘De Jonge Talenten leerde ik al op die manier spelen, en dit wilde ik ook doorvoeren bij de masterstudenten.’ De docenten zijn enthousiast over het resultaat en ook de bachelorstudenten volgen nu de module. Het bestuur gaf Joyce de ruimte om deze module verder te ontwikkelen en het faculteitsbestuur heeft nu toestemming gegeven om de lessen ook naar buiten toe aan te bieden. In de toekomst wil Joyce zich richten op deze coaching kant, waardoor ze collega’s kan helpen om de studenten naar hun examen te begeleiden.

Kunstonderwijs

Joyce vindt het heerlijk om aan het Utrechts Conservatorium les te geven: ‘Ik ben een artiest in hoe ik leef, en hier op de HKU voel ik me thuis. Daarnaast is dit het leukste conservatorium van Nederland. Er heerst een goede sfeer en er is heel gezellig onderwijzend en ondersteunend personeel.’ Ondanks de moeilijkheden die ze heeft ondervonden met de verschillende directies, heeft Joyce zich altijd thuis gevoeld. ‘Alle conciërges maken het fijn om hier te zijn.’ Joyce hoopt zolang als het kan in het gebouw op de Mariaplaats te kunnen blijven werken: ‘Ik wil niet in een kazerne gestopt worden, deze plek en dit gebouw zijn juist een hele grote inspiratiebron.’

Interview: Janneke van Meel

CLUB HKU, een terugblik

Op 29 & 30 november en 1 december 2012 opende CLUB HKU zijn deuren aan de Pandhof Sinte Marie en het Gebouw voor Kunsten & Wetenschappen aan de Mariaplaats. Drie dagen lang presenteerden meer dan 200 studenten en tientallen oud-studenten het beste wat de HKU te bieden heeft: videomapping, theater, muziek, exposities, games, fashion, films, lezingen, interactieve installaties en meer.

In gesprek met Carla Petersen

“Computers waren er nog niet, ik werkte met steno!”

Na 16 jaar niet gewerkt te hebben kwam Carla Petersen via een werkverruimende maatregel terecht bij de HKU op de Mariaplaats. “Ik had daarvoor wel gewerkt, maar dat was een wereld van verschil. Computers waren er nog niet, ik werkte nog met steno!”. Bij de HKU werd het toen allemaal ineens anders. Toen moest ze werken met een piepkleine Apple. “Toen werkten we dus al met Apple.” Ze viel met haar neus in de boter; steno werd ingeruild voor innovatie.

In den beginne

“Ik ben begonnen op de Mariaplaats, waar wij toen deels verbleven in barakken.” Ze had vele functies waaronder instituutsbeheer, financiële administratie en computerwerkzaamheden. Vanaf daar is zij meegegaan naar Hilversum waar de Faculteit Kunst, Media &Technologie zich zou vestigen. “Alles was nog zo klein dat wij het gemakkelijk met z’n tweeën afkonden. Dus de telefoon deden wij er ook maar gewoon bij.” Nu zijn er meer dan 1200 studenten en is het al lang niet meer zo dat zij het nog met z’n tweeën bewerkstelligen. “Voor de fusie waren er nog allemaal eilandjes met allemaal een eigen wereld, dit moesten allemaal faculteiten worden die samen één HKU moest gaan worden. Dat soort veranderingen hebben altijd tijd nodig om aan te wennen.”

Één HKU

“Sfeer heeft altijd een belangrijke rol gespeeld binnen de HKU.” Het saamhorigheidsgevoel dat de HKU probeert te creëren heerst ook steeds meer. De weg die nog afgelegd moet worden om één onderwijsinstelling te worden wordt steeds korter. Toch merk je dat Hilversum ver weg is, dat staat de eenwording soms een klein beetje in de weg. Maar met de nieuwe raad van bestuur zal het steeds meer naar elkaar toe groeien. “Dat is ook belangrijk vind ik, ik ben bijvoorbeeld ook ruim 10 jaar voorzitter van de personeelsvereniging geweest. De sfeer is goed en dat moet zo blijven.”

De toekomst brengt veel goeds

“Er staat ons zeker nog wel wat te wachten. Uiteindelijk zullen wij duidelijker als één HKU naar buiten treden, die trend is ingezet en zal zich alleen maar verder ontplooien. Het is belangrijk om je duidelijk naar buiten te profileren zodat je een solide instelling op de kaart zet.” En natuurlijk het HKU feest! Dat zit er natuurlijk ook aan te komen. Rond de kerst gebeurt ook altijd erg veel. “Maar ik moet ook zeggen dat ik dit soort activiteiten altijd leuk vind!”

Wilde verhalen?

“Ojee. Daar kom je toch op door met mensen te praten, weet je nog van toen en de ene keer dat dit gebeurde? Die schud ik niet zomaar uit mijn mouw.”
Er zijn mij veel dingen bijgebleven, veel leuke dingen. Altijd en iedere dag gebeurt er wel iets leuks, iets onverwachts waar je om moet lachten. Ik heb na al die jaren nog veel plezier in mijn werk.

Tradities

“Volgens mijn heeft de HKU niet zoveel tradities, eerder tradities als faculteit.” Open dagen noem ik bijvoorbeeld geen traditie. Het hier bij mij altijd onrustig, zoals je zelf al gemerkt hebt. Er gebeurt hier altijd wel wat; er is altijd aanloop.

Creativiteit is een zegen

“De diversiteit, de creativiteit. Jonge mensen die creatief zijn en plezier beleven aan hun vak.” Als hoofd Ondersteuning en Beheer ben ik ook verantwoordelijk voor alles wat de studenten willen doen, dat gaat allemaal via mij. Ik kan mee denken en advies geven. De leukste projecten zie ik allemaal voorbij komen, “ik zie alles, iedereen moet eerst langs mij om te overleggen.” “Als ik ooit weg ga? Dan ga ik het zeker missen.” Maar goed, dan komt er wel iets nieuws en ga ik vast andere dingen doen.

Interview Corynne Oude Avenhuis

‘En Toen’ van Romina Pompei wint HKU-Award 2012

Romina Pompei dit jaar afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU) in de richting Digital Media Design, is de winnaar van de HKU-Award 2012.

Zij ontving de prijs voor haar iPad-applicatie ‘En Toen’, waarmee zij niet alleen een bijzonder mooi en slim gemaakte maar ook direct bruikbare oplossing in de zorg voor dementerende ouderen biedt. De HKU-Award, die elk jaar wordt uitgereikt aan de student met het meest vernieuwende en van ondernemerschap getuigende afstudeerwerk, bestaat uit een geldbedrag van € 5.000 en een trofee.

‘En Toen’
Naar aanleiding van haar eigen ervaringen binnen de zorg voor dementerenden, ontwikkelde Romina Pompei de iPad-applicatie ‘En Toen’. Hiermee kunnen verzorgenden samen met de dementerenden herinneringen ophalen, ook als familieleden er niet bij zijn. Via een aan de applicatie gekoppelde website kunnen familieleden foto’s opladen en informatie verschaffen. In de hal van het verzorgingstehuis kan een scherm met gezichtsherkenning opgehangen worden, zodat de dementerende in het voorbijgaan een foto uit zijn verleden te zien krijgt.

Unaniem
De jury koos unaniem voor Romina Pompei als winnaar van de HKU-Award 2012. Uit het juryrapport: “De jury is van mening dat Romina Pompei met haar project ‘En Toen’ een ongelooflijk krachtig instrumentarium heeft ontwikkeld in de zorg voor dementerenden. De app is geen bedenksel dat achter een bureautje tot stand is gekomen. Romina heeft het product duidelijk ontwikkeld in wisselwerking met de maatschappelijke praktijk. Dit is vernieuwing en ondernemerschap vanuit de kunsten ten top, ten dienste van een maatschappelijk probleem. Met drie basisingrediënten, namelijk een iPad-applicatie, een website en schermen met gezichtsherkenning, maakt zij het op simpele wijze mogelijk om de belevingsgerichte benaderingswijze toe te passen bij deze groeiende groep ouderen. De iPad-app is niet alleen slim bedacht, maar ook goed gemaakt en mooi uitgewerkt met de mogelijkheid om foto’s te combineren met specifieke informatie over het getoonde beeld. De jury is onder de indruk van de kwalitatief hoogstaande uitstraling van het geheel: het project is uitgevoerd op een niveau dat niet onderdoet voor dat van professionele app-ontwikkelaars.”

‘En Toen’ is dit weekend nog tijdens het lustrumfestival van de HKU, CLUB HKU op de Mariaplaats 27 in Utrecht te bekijken.

Kantine, Muziek 2003

In gesprek met Christian Boer

‘Binnenkort wil ik weer tijd maken voor het ontwerpen’

Christian Boer studeerde in 2008 af als Grafisch ontwerper op een door hem ontworpen lettertype voor dyslexie. Hij won daarmee de Smart Future Minds Award en daarna is het snel gegaan. Inmiddels houdt hij zich daar fulltime mee bezig en vliegt hij de wereld rond. Hij heeft zijn eigen bedrijf studiostudio en binnenkort verhuist hij met zijn twee medewerkers naar een bedrijfspand. Het doel van Christian is dat alle dyslecten de keuze kunnen maken om het font te gebruiken.

Studie

Na het Grafisch Lyceum in Utrecht was het voor Christian een logische stap
om een opleiding Grafisch Ontwerp op het HBO te kiezen en dat werd de HKU. ‘Ik heb een hele leuke tijd gehad daar. Wat ik prettig vond is dat de HKU heel erg gericht is op het concept. Wel merkte ik dat het in de loop van de jaren steeds strenger werd, het laatste jaar konden we bijvoorbeeld geen bier meer kopen in de kantine.’ Ook na zijn afstuderen keert Christian minimaal een keer per jaar terug maar de Faculteit Beeldende Kunst en Vormgeving. ‘Ik kom altijd bij de afstudeerexpositie langs, dan zie ik weer oud-klasgenoten en kan ik gelijk even kijken wat de nieuwe lichting brengt!’

Afstuderen

Het idee van een lettertype gemaakt om dyslecten makkelijker te laten lezen, 
had Christian al langer. ‘Ik ben zelf dyslectisch en al mijn hele leven dansen
de letters voor mijn ogen.’ De keuze om hier een afstudeerproject van te maken was ook snel gemaakt toen docenten zeiden dat het onmogelijk was een lettertype te ontwikkelen in vier maanden tijd. ‘Die uitspraak stimuleerde mij alleen maar meer om er mee door te gaan. Het afdelingshoofd steunde me daar in en ik houd hem nog steeds op de hoogte van mijn ontwikkelingen.’ Christian is elke letter van het alfabet opnieuw gaan ontwerpen: ‘Ik ging ze spiegelen en vormen op zo’n manier dat de letters op papier bleven staan.’ Om het lettertype te testen, is hij op zoek gegaan naar andere dyslecten. Ook zij waren enthousiast en gaven goede adviezen, zo kon het lettertype gefinetuned worden. ‘Dyslecten lezen over punten en komma’s heen, deze maakte ik heel dik, maar dan uiteindelijk heb ik ze weer iets dunner gemaakt, omdat dit toch leesbaarder bleek.’

Verwachtingen

Na zijn afstuderen had Christian geen verwachtingen van het lettertype. 
Hij plaatste het op zijn website: particulieren konden het gratis downloaden,
aan scholen vroeg hij een kleine vergoeding. ‘Na 15 dagen belde het hostingbedrijf dat ik over het downloadlimiet zat, en dat zou me €50 per dag gaan kosten.
 Pas toen besefte ik wat het los maakte.’ Tot 2011 kon de grafisch ontwerper 
de distributie van het lettertype combineren met het maken voor logo’s in zijn eigen bedrijf studiostudio, op dit moment richt hij zich volledig op de distributie van Dyslexie. ‘Het lijkt momenteel een beetje op mijn afstudeerperiode. 
Toen maakte ik ook hele lange dagen en werkte ik soms nachten door. 
Vrienden noemen me niet voor niets een workaholic!’

Buitenland

Inmiddels heeft Christian twee medewerkers die hem helpen bij de distributie van het lettertype. Overdag richten ze zich op de Nederlandse markt, en vanaf een uur of vier ‘s middags tot 21.00 uur wordt er veel geskyped en gemaild met Amerika. ‘Ik reis momenteel de hele wereld over van Dubai tot New York, waar ik met grote bedrijven spreek over licenties of presentaties geef. Ik had van te voren nooit bedacht dat het zo groot zou worden, en was er dan ook helemaal niet op voorbereid. Bij de HKU heb ik nooit les gehad in ondernemen/auteursrechten bijvoorbeeld. Maar inmiddels heb ik wat cursussen gevolgd, verder laat ik het allemaal maar op me af komen.’

Toekomst

Op dit moment staat het bedrijf op het punt om te verhuizen. ‘We verhuizen nu vanuit mijn kantoor aan huis naar een bedrijfspand. Daar kunnen meer mensen bij. Ik hoop dat mijn weekend dan weer vrij is en dat ik uiteindelijk ook weer tijd heb om me te richten op het ontwerpen van bijvoorbeeld logo’s! Dat is waar ik voor opgeleid ben en dat mis ik op het moment wel.’ Op de HKU is het lettertype ook te vinden, onder andere de aanvraagformulieren voor dyslecten zijn in het betreffende lettertype. ‘Toen ze met een aanvraag kwamen heb ik natuurlijk een licentie geregeld.’

Website Christian Boer en Dyslexie: www.studiostudio.nl

Interview: Janneke van Meel

CLUB HKU en meer…

Nog vier weken voor het lustrumjaar van de HKU voorbij is. Er komen nog drie grote activiteiten aan. Ben jij erbij?

CLUB HKU
Het driedaagse HKU Lustrumfestival in de Pandhof Sinte Marie en het Gebouw voor Kunsten & Wetenschappen aan de Mariaplaats. Voor alle medewerkers, studenten, oud-studenten en het Utrechtse publiek. Beleef kunst uit alle hoeken en gaten van de HKU. Gratis toegang!
Wanneer: deze week, 29 november t/m 1 december, 19.00 – 23.00 uur
Bekijk het volledige programma

HKU Intense
Lustrumcongres voor al het onderwijzend personeel in Huis a/d Werf over het (maak)proces dat aan het resultaat van onderwijs en onderzoek vooraf gaat. Levert inzicht in het proces nog betere makers op? Een uitnodiging en het officiële programma ontvang je z.s.m.!
Wanneer: 12 december, 12.00 – 17.00 uur

HKU in #Love
Lustrumfeest voor alle medewerkers en studenten. Splendid, Nobody Beats The Drum, FeestDJRuud, Sunshine Reggie’s Trompettendisco, Umoja en een mystery guest sluiten het lustrumjaar feestelijk af in de Winkel van Sinkel. Met voorafgaand aan het feest een diner voor medewerkers (aanmelden noodzakelijk!).
Wanneer: 12 december, 17.30 – 02.00 uur
Lees alles over het feest en hoe je je aan kunt melden

Spelen met letters, 2004

Voor de wervingscampagne 2004-005 waren foto’s op HKU-locaties gemaakt met letterblokken. De letters in de blokken geven een statement weer over kunst. Wat er gebeurt als je studenten hun gang laat gaan, laat de tweede foto zien.

In de les, 2011

In de les bij Muziektechnologie, 2011.

Personeelsuitstapje 2011

Medewerkers van de Gemeenschappelijke Dienst tijdens een personeelsuitstapje op het strand van IJmuiden, juni 2011.

In gesprek met Ben Berth

‘Wij werken met het nieuwste van het nieuwste’

Via een advertentie van de HKU kwam Ben Berth in november 1991 op de Faculteit Kunst en Media Technologie (KMT) terecht als werkplaats-assistent op de toen nieuwe afdeling Interaction Design. Alle opleidingen hadden in die tijd een medewerker verantwoordelijk voor de technische ondersteuning. Inmiddels is er één grote computerdienst op de faculteit, en is de functie van Ben applicatie en systeem beheerder.

Technische ondersteuning

Als werkplaats assistent was Ben in de eerste jaren binnen de HKU voornamelijk bezig met de technische ondersteuning. Maar ook zette hij met collega’s nieuwe systemen op, regelde hij computers en hielp hij collega’s met het gebruik van Apple. ‘We waren toentertijd net een helpdesk, we hielpen collega’s met vragen over computers. Dat één op één contact vind ik het leukst! Tegenwoordig bieden we ook steeds meer service via de computer, maar gelukkig blijven er nog regelmatig collega’s aankloppen voor hulp.’ Met studenten was er ook veel contact, want Ben en zijn collega’s verzorgden ook de uitleen van onder andere camera’s en geluidsapparatuur op de faculteit. ‘Inmiddels is de uitleen in beheer van Jamal, want wij waren er te druk voor. Nu zien we voornamelijk studenten die met vragen komen over hun laptops, maar daar zijn we niet voor. Kleine vragen kunnen we wel beantwoorden, maar reparaties doen we niet hoor!’

Less is more

Ben heeft de faculteit de afgelopen jaren enorm zien groeien en dat is volgens hem niet altijd ten goede van de sfeer gegaan. ‘Het aantal studenten is misschien wel vertienvoudigd. Vroeger was er een knusse en gezellige sfeer, ik kende iedereen. Inmiddels ken ik niet eens alle docenten, maar gelukkig komen er nog wel veel van hen binnen lopen met vragen.’ Voor Ben zelf is er ook veel veranderd, zo zat hij eerst alleen op een kamer, maar op dit moment zitten ze met de hele computerdienst in dezelfde ruimte. ‘Dat is wel veel gezelliger dan alleen natuurlijk.’ Anderhalf jaar geleden is de hele club naar beneden verhuisd, en ze zitten nu naast de server op de eerste verdieping. Ben is in zijn HKU-carrière misschien wel tien keer van werkplek gewisseld. ‘In de toekomst verhuizen we misschien nog wel een keer naar Utrecht!’ De computerdienst in Hilversum werkt namelijk ook samen met de andere faculteiten, waar collega’s zitten die ongeveer hetzelfde werk doen.

Collega’s

De zes mannen van de computerdienst hebben het erg gezellig in hun ruimte op de faculteit in Hilversum, Niet alleen is de ruimte gezellig ingericht, er is ook genoeg groen te vinden door de kamerplanten en zijn er de afgelopen jaren vele tekeningen opgehangen, gemaakt door hun eigen (klein) kinderen. ‘Iedere dag lunchen we samen, en de op vrijdag halen we altijd een broodje kebab. We hebben ook de traditie om één keer in het jaar met de hele club te barbecueën bij een van ons thuis. Zo zaten we een aantal jaren geleden in het Brabantse Etten Leur, omdat daar iemand vandaan kwam.’ Naast de gezelligheid moet er ook gewerkt worden. Iedereen heeft zijn eigen specialiteit en daardoor vullen ze elkaar goed aan. ‘Ik ben zelf goed in het werken met systemen, Roderique is onze kunstenaar met goede ideeën, Sander weet alles van muziektechnologie, Frank bestelt alles wat we nodig hebben en zo heeft iedereen wel iets.

Toekomst

De functie van Ben blijft altijd in beweging: ‘De studenten moeten altijd met het nieuwste van het nieuwste kunnen werken. We proberen altijd de eerste te zijn die nieuwe technologische ontwikkelingen toepassen.’ Ben leert vooral van internet door te googlen en veel te lezen. Veel nemen ze niet deel aan cursussen, want deze zijn snel achterhaald. Wat het werken fijn maakt op deze afdeling? Volgens Ben heeft iedereen passie voor zijn vak, houden studenten en collega’s hem jong en wat ook prettig is: niemand draagt een pak! Kortom, hij ziet zichzelf tot zijn pensioen bij de HKU werken.

Interview en foto: Janneke van Meel

HKU volleybaltoernooi 2006

Gevonden in een bureaulade. Heeft iemand verhalen over dit evenement?

Tania Kross, 2001

Tania Kross op het podium van de J.M. Fentener van Vlissingenzaal in mei 2001. Tania studeerde aan het Utrechts Conservatorium. In het tweede jaar van haar opleiding won zij de eerste prijs van de Stichting Jong Muziektalent.

HKU, 2004

Een van de foto’s die genomen is voor de wervingsfolder van de HKU in 2004.

In de les, KMT 2011

In gesprek met Hans Timmermans

“De kicks voor niets en de inspiratie. Dat is echt een bonus.”

Hans Timmermans is al sinds 1985 betrokken bij de HKU. Je zou bijna kunnen stellen dat hij aan de wieg heeft gestaan van onze kunstacademie. Destijds stond het Conservatorium, waar Hans is begonnen, aan de vooravond van een fusie. Inmiddels werkt hij op de Faculteit Kunst Media & Technologie.

Kinderschoenen

“Toen ik erbij kwam bestond de opleiding Muziek Technologie nog niet. Er waren alleen cursussen. Wij zaten in barakken op de Mariaplaats in Utrecht. Het hoofdgebouw was al vol, er was geen plaats voor nog een opleiding. Het was toen nog een ‘organisatorisch rommeltje’, het conservatorium oude stijl; één directeur en die had het voor het zeggen. In 1987 is de opleiding Muziek Technologie opgericht. “Dit jaar mogen dus ook wij ons 25 jarig bestaan vieren! Wij zijn begonnen met ongeveer twaalf studenten. Dat aantal groeide en groeide. Nu zitten met zo’n 400 studenten op de opleiding.”

Eeuwige student

“Ik ben laaiend enthousiast over mijn werk en deze school. Met studenten werken vind ik heerlijk! De studenten zijn getalenteerd en wij hebben een goed en gemotiveerd team. Het is altijd fijn erg prettig om docent te zijn als dat betekent dat je met talent mag werken. Eigenlijk ben jezelf een eeuwige student; alles verandert zo ontzettend snel. De ontwikkelingen zijn niet bij te benen. Je wordt gevoed van buitenaf, maar daarnaast zijn studenten inventief en daar leer ik ook weer van.”

Veranderingen

Studenten worden steeds meer opgeleid voor de bestaande beroepspraktijk, deze heeft meestal een commerciële kant. “Wij leiden ze dus erg breed op; kunst maar ook reclame, film en games. Dit zijn contexten waarin de financiële situaties verschillen. Het ene werkveld heeft het lastiger dan de andere.

De subsidies die gekort worden, die baren mij vooral zorgen. Vooral voor productiehuizen is dit dodelijk. Daarom proberen wij ook studenten te stimuleren en om commercieel te gaan denken.”

Tradities?

“Er zijn wel dingen die we altijd doen. Zoals het jaarlijkse optreden in de Nicolaikerk (Utrecht). Daar doen we elk jaar een optreden samen met het conservatorium. Dat is bijna magisch, het is bijna een spirituele ervaring en ik ben niet eens gelovig. Het heeft altijd een enorme impact. Het is een mooie combinatie van instrumentale en elektronische muziek en vooral ook ruimtelijkheid.”

Op de vraag werd of je het experimenteel kunt noemen antwoord Hans: “Elke musicus die je vraagt zal zeggen: het is geen experiment, ik weet precies wat ik doe! Mensen die niet weten wat ze doen, horen niet voor een publiek.” Daarnaast was er nog het proeflokaal in Theater Kikker, nu is dat verplaats naar het muziekhuis. “Dat is heel laagdrempelig. Één keer in de maand kunnen mensen daar het werk van studenten te vinden. Alles is daar te vinden, alle richtingen, alle jaren.”

Toekomstmuziek

“We hadden ook een project dat de titel ‘Blind Date project’ droeg. Dit was een samenwerking met theater en choreografie. Deze is helaas verdwenen omdat de opleiding choreografie is verdwenen. Maar we proberen dat nu wel weer opnieuw terug te brengen, met bijvoorbeeld de dansacademie in Arnhem, maar dat is nog allemaal heel pril.”

Kick en inspiratie

“Wat het allerleukste is? De kicks voor niets en de inspiratie. Dat is echt een bonus. Het is een inspiratievolle omgeving waar ik voorlopig nog niet op uit gekeken zal raken. De passie om iets nieuws te maken daar bestaat mijn bestaan uit.”

Interview en foto: Corynne Oude Avenhuis

Virtuele tour, 2004

Voor de website van de HKU is in 2004 een Virtuele Tour gemaakt door een enthousiaste studentengroep van Kunst en Economie.

Op makers waren alfabetische volgorde:

Niels Cober
Diego Molina
Folkert Rosenkamp
Frank van Rossum
Marlies Straatman
Ronald Vermeijs
Marcel Vrieswijk
Job Wind

Kunstproject Thijs, 2005

Lennie steenbeek studeerde in 2005 af met ‘Thijs’. Een kunstproject tegen vertrutting en hokjesgeest. Slechts gekleed in klompen en met een delftsblauw tegeltje voor zijn edele delen, joeg Thijs het winkelend publiek de stuipen op het lijf.

Kantine Theater, 2006

Het verhaal van de HKU: 2007 – 2011

Een zelfportret vol mogelijkheden

‘Eigenlijk is een kunstopleiding een vier jaar lange opgelegde quarterlife crisis. Met vragen als: wat ben je, wat wil je, wat kies je en waarom kies je dat?’ Deze originele uitspraak is van alumnus Rick Steggerda die in 2008 afstudeerde in Writing for Performance.

Deze vragen zijn natuurlijk niet alleen van belang voor ‘de opgeleide’, maar ook voor ‘de opleider’. Onder redactie van Giep Hagoort verschijnt in 2007, ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van de HKU, een profiel van Bert Groenemeijer, de eerste CvB-voorzitter: AFWISSELING. De ondertitel luidt: ‘Strategievorming in het kunstonderwijs’. Ofwel: wat ben je, wat wil je, wat kies je en waarom kies je dat? Voor het antwoord op deze vragen gold voor Groenemeijer steevast één uitgangspunt: ‘Het is van belang dat de HKU blijft bewegen in de goede richting.’

Hidenori Mitsue

Die goede richting zal onder andere moeten blijken uit de successen van afgestudeerden. Aan het begin van je carrière kan een stipendium een geweldige stimulans zijn. Sinds 2007 is het Dooyewaard Stipendium voor talentvolle academieverlaters verbonden aan de HKU. Het stelt afgestudeerden in staat een brug te slaan tussen hun opleiding en hun toekomstige maatschappelijke positie. De Japanse Hidenori Mitsue is de eerste HKU-winnaar van het stipendium.

Viviane Sassen, ‘Ultra Violet’

Alumna Viviane Sassen (Fotografie, 1996) ontvangt in 2007 de Prix de Rome voor haar in Afrika gemaakte fotoserie ‘Ultra Violet’. In een interview naar aanleiding van dit succes zegt ze:‘Ik denk dat alle foto’s projecties zijn van wat er zich in mijn geest afspeelt. En volgens mij is dat bij veel kunstenaars zo: dat ze uiteindelijk altijd een zelfportret maken.’ Deze constatering werpt automatisch de vraag op hoe het eigenlijk zit met het zelfportret van de HKU.

Het decembernummer van .unst uit 2007 is één groot zelfportret waarin we terugkijken op de afgelopen twintig jaar. Niet alleen de organisatie werd de afgelopen twintig jaar zakelijker en efficiënter. De ‘eeuwige student’ bestaat niet meer. Docente Margreeth Kortekaas: ‘Vroeger had je studenten die met hun derde beroepsopleiding bezig waren zonder ooit iets in de praktijk te brengen. Veel meer gericht op zelfontplooiing dan op een beroep. De beurzen gingen tot in het oneindige door. In zekere zin was het luilekkerland. Die tijd is al lang voorbij.’

Wie of wat zijn we, twintig jaar na de fusie? Eén groot ‘WIJ-land’ of een archipel die bestaat uit een centraal bureau en vijf facultaire eilandjes? Docente Gretha Hengst: ‘Eilandjes zijn helemaal niet erg. Vanaf een eiland kun je prima samenwerken. Als je inhoudelijk weet wat je wilt, komen de verbindingen vanzelf tot stand. Ik zie het als een cultuur van mogelijkheden.’ Dit laatste moet alumnus Fotografische Vormgeving Marnix Goossens ook gedacht hebben toen hij het zelfportret van de HKU completeerde: ‘Ik zou niet zeggen dat ik specifiek iets geleerd heb. Het gaat meer om het feit dat je daar was op de HKU en dat je zorgt dat je uit jezelf haalt wat erin zit.’

Bert van den Brink

Betekent in de goede richting bewegen ook dat je in alles met de mode mee moet gaan? Bert van den Brink, docent piano en in 2007 winnaar van de Boy Edgar Prijs, vindt dat we moeten waken voor zogenoemde “verhipping”: ‘Voor je het weet houd je een spijkerbroekenopleiding over. Modegrillen houden nooit stand. Pianospelen blijft pianospelen. Een student moet vanuit degelijk vakmanschap en maatschappelijk bewustzijn een eigen profiel kunnen ontwikkelen.’

Bert Groenemeijer wordt getypeerd als een creatief ondernemer.Te veel kunstzinnigheid en te weinig creativiteit beschouwde hij als een gevaar voor de kunsten. De creatieve sector is qua werkgelegenheid inmiddels groter dan de landbouw, zo blijkt uit een in 2006 verschenen rapport “Ons creatieve vermogen”. Deze co-productie van de ministeries EZ en OC&W laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Hier liggen onze kansen! De kracht van het kunstonderwijs schuilt immers in de creatieve competenties. Eén van die competenties is ondernemerschap.

Kick Off COCI

Op 7 mei 2008 is de Kick Off van COCI, het Centrum van Ondernemerschap in de Creatieve Industrie. De ambities van het nieuwe centrum luiden: ‘Alle HKU-studenten laten afstuderen met een ondernemende houding, ze al tijdens hun studie een eigen onderneming laten starten en hen ondersteunen bij de ontwikkeling van hun zelfstandig ondernemerschap.’

Interplay

In een cultuur van mogelijkheden kan de HKU zelf natuurlijk niet achterblijven als het om een ondernemende houding gaat. De Faculteit Theater durft groot te denken onder het motto: ‘We zouden wel gek zijn als we het klein houden’. In juli 2008 is zij gastlocatie voor Interplay Europe 2008. De opleiding Writing for Performance ontvangt vijfenveertig dramaschrijvers in de leeftijd van 18 t/m 26 jaar en twintig begeleiders die werkzaam zijn als toneelschrijver, regisseur, docent dramaschrijven of dramaturg. Er is een uitgebreid programma met discussiegroepen, een power workshop door HKU-lector Nirav Christophe, theater- en festivalbezoek, workshops van Europese dramaschrijvers en regisseurs en als klap op de vuurpijl wordt een aantal teksten van de jonge auteurs geënsceneerd door Utrechtse theatergezelschappen. De presentatie van de geënsceneerde teksten is openbaar. Daarin verschilt deze editie van Interplay van alle voorgaande.

de Blob

Soms hoef je zelf niet groot te denken omdat anderen dat voor je doen. Wat in 2007 begon als een studentenproject in opdracht van de Gemeente Utrecht om de bevolking op een speelse wijze kennis te laten maken met de herinrichting van het stationsgebied, “de Blob”, werd een wereldwijd succes. De mondiale gamepublisher THQ inc. kocht het concept en liet het verder ontwikkelen voor Nintendo Wii en DS platforms. Daarmee werd “de Blob” ‘the best Nintendo game that Nintendo never made’ en tevens een van de zoete vruchten van het projectonderwijs.

Is het alleen maar hosanna of kleven er ook negatieve kantjes aan deze vorm van onderwijs? Leidt projectonderwijs niet tot kennisarmoede? Beweegt de HKU zich nog steeds in de goede richting? Cees van der Pluijm, docent bij Writing for Performance verwoordt het in december 2009 zo: ‘Ik ben geen tegenstander van het projectonderwijs, maar daarnaast, daarvóór en daarna moeten we aan vorming doen, aan kennisoverdracht en aan toetsing van die kennis. Zonder voldoende basiskennis blijft het praktijkonderzoek steken aan de oppervlakte.’

Jolijn de Wolf en Koen Schoonhoven

Naast het Dooyewaard Stipendium krijgt de HKU er in 2009 nog een extra stimuleringsprijs bij, genoemd naar de in 2004 overleden kunstenaar Jan Zumbrink. De Jan Zumbrink Prijs voor studenten Fine Art zal jaarlijks worden toegekend aan twee eindexamenstudenten Fine Art. De uitreiking vindt plaats tijdens de opening van de eindexamententoonstelling. De prijs bestaat uit een oorkonde, het juryrapport en tweemaal een bedrag van 5000 euro. Jolijn de Wolf en Koen Schoonhoven zijn de eerste winnaars.

Kim Brand, studente Audiovisuele Media, wint in september 2009 op het Nederlands Film Festival een Wildcard met haar eindexamendocumentaire “De Zorgfabriek”. Evenals in andere sectoren lijkt ook in de zorg alles te moeten worden vertaald in termen van geld en kostenplaatjes. Is er in een wereld waar alles lijkt te draaien om ‘money, money, money’ nog ruimte voor iemand met een ‘kunstenaarsdiploma’?

Tjaard Horlings

Tjaard Horlings

Tjaard Horlings, docent Marketing, is optimistisch: ‘Door de zogenaamde netwerkrevolutie zijn we in de toekomst allemaal met elkaar verbonden. Ook het huidige tijdperk van de beleveniseconomie biedt talrijke mogelijkheden voor de kunstsector en voor het marketeeren van kunst. Veel mensen in deze wereld hebben hun buik vol van de overkill aan materiële zaken en raken juist geïnteresseerd in immateriële dingen. Er is meer ruimte dan ooit voor kunstenaars om hun verhaal en boodschap naar buiten te brengen; in hun muziek, theaterstukken en beeldende kunst.’

HKU op Facebook

Ook de HKU ontkomt niet aan de netwerkrevolutie. Sinds 2010 is ‘our face’ te vinden op Facebook. En natuurlijk wordt er getwitterd! De link die we hebben met vogels zal niet beperkt blijven tot twitteren.

Studenten Game Design and Development ontwikkelen binnen het HKU-onderzoeksprogramma Applied Game Design, samen met studenten Game and Media Technology van de Universiteit Utrecht, een revalidatiegame voor ouderen: ‘Vogels’. De game wordt bekroond met de Diamond Trophy 2010. En Piet-Harm Sterk en Jan-Willem Wirtz (samen STETZ) mogen op 7 december een Gouden Reiger in ontvangst nemen. Deze prijs voor doelgroepcommunicatie met audiovisuele en interactieve media krijgen zij voor een film die buitenlandse studenten moet informeren en enthousiasmeren over het hoger en wetenschappelijk onderwijs in Nederland.

Vrachtpatser

René Bijsterveld verblijdt intussen de Nederlandse studentenwereld met het ontwerp van de ‘Vrachtpatser’. Hij wint er de HEMA ontwerpwedstrijd 2010 mee: ‘De vrachtpatser is ontworpen om makkelijk grote of zware spullen op de fiets te kunnen vervoeren. Een fietsaccessoire die helemaal bij HEMA past: hij maakt het leven makkelijker en leuker.’ Leuker zeker! De vrachtpatser laat zich namelijk heel goed lenen voor het vervoeren van een kratje bier.

Rik van den Bos

Toneelschrijver Rik van den Bos (Writing for Performance, 2008) krijgt het Charlotte Köhler Stipendium 2010: ‘Voor een jonge schrijver is zijn werk heel gerijpt. Met veel taalgevoel, techniek en ritme en met zijn soepele, geestige dialogen schrijft Rik van den Bos zeer speelbare theaterteksten.’

Willem-Jan Renger wint op 17 november 2010 de Strijd om het Beste Idee voor Docenten als hij laat zien hoe je de principes van gaming kunt toepassen op kennisoverdracht. Welke ongekende mogelijkheden games bieden op allerlei terreinen wordt duidelijk in 2011 tijdens de Fifth International DiGRA Conference die de HKU organiseert in samenwerking met de Digital Games Research Association. Van 14 t/m 17 september staat de Faculteit Kunst, Media & Technologie in het teken van “Think Design Play.”

Geen ‘verhipping’ of modegril, maar bewegen in de goede richting. Oor hebben voor wat zich in de maatschappij afspeelt en een eigen profiel ontwikkelen. Kortom: uit jezelf halen wat erin zit. Dat is de gedachte achter Musician 3.0. In september 2011 begint de eerste lichting aan deze nieuwe studierichting bij het Utrechts Conservatorium. Een afgestudeerde Musician 3.0 is een vertolker, een maker en een vernieuwer: het multi-talent waar de 21e eeuw om vraagt.

Nicky Maas, Staat van Angst

Niet alleen vanwege “Think Design Play” kan het onderschrift bij ons zelfportret in 2011 zonder meer luiden: ‘HKU in the picture’.
Want we zijn letterlijk in beeld. Op het Nederlands Film Festival vallen drie afstudeerproducties in de prijzen. Nicky Maas wint de Dioraphte Stimuleringsprijs voor ‘Staat van Angst’: een bijzondere blik op de Dodenherdenking, een jaar na de Damschreeuwer. Sarah Harkink wint met haar documentaire ‘Alexandra’, een sector in de omstreden justitiële inrichting Harreveld, een Wildcard en de animatiefilm Mac ‘n’ Cheese van Tom Hankins, Roy Nieterau, Gijs van Kooten en Guido Puijk, blijkt niet alleen een enorme hit op internet, maar ook goed voor de UPC Animatie Prijs. Alumnus Rolf van Eijk sleept het Gouden Kalf in de wacht voor Beste tv-drama met ‘Vast’.

Niet alleen in beeld, ook op het vlak van het woord is er succes. Simon van der Geest (alumnus Writing for Performance) krijgt een Gouden Griffel voor ‘Dissus’. Van der Geest creëert volgens de jury ‘een wereld vol avontuur, kameraadschap, gevaar en mysterie’.

Jules van de Vijver

Op 30 november neemt Ad Wisman officieel afscheid als voorzitter van het College van Bestuur. Jules van de Vijver volgt hem op. En net als Dissus, de creatie van Simon van der Geest, stapt hij met het betreden van de HKU een wereld vol avontuur binnen … Een wereld die genoeg aanleiding geeft tot nog meer zelfportretten vol mogelijkheden …

Tekst: lambertha Souman

Even voorstellen..

In november 1989 kwam een intern boekje uit ‘Even voorstellen…’ met daarin een overzicht van de 25 mensen die voor de directie en centrale diensten op de Maliebaan 81-87 werkten. Op dit adres had de HKU indertijd een kantoor.

De aanleiding van dit boekje was dat een aantal taken na de fusie – die in 1987 het onstaan van de HKU markeerde – niet meer op de faculteit werden uitgevoerd maar door een overkoepeldende directie, dienst of afdeling.

CLUB HKU, driedaags lustrumfestival voor iedereen

De HKU bestaat 25 jaar en dat vieren we met jou! Op 29 & 30 november en 1 december opent CLUB HKU zijn deuren aan de Pandhof Sinte Marie en het Gebouw voor Kunsten & Wetenschappen aan de Mariaplaats. Drie dagen lang presenteren meer dan 200 studenten en tientallen oud-studenten het beste wat de HKU te bieden heeft. Kom langs en join the CLUB!

CLUB HKU is drie dagen lang videomapping, theater, muziek, exposities, games, fashion, films, lezingen, interactieve installaties en meer. Elke avond van 19.00 tot 23.00 uur zet een videomapping-installatie van Mr. Beam een prachtig deel van Utrecht, de Pandhof St. Marie, in de schijnwerpers. De digitale botanische tuin voert je het Gebouw van Kunsten en Wetenschappen binnen. Daar presenteert een smeltkroes aan kunstdisciplines zich in 25 ruimtes.

Een groot deel van het programma is doorlopend te zien, maar elke dag is er ook een wisselend programma. Enkele highlights:

Uitreiking HKU-Award
donderdag, 20.00 uur
Wie van de 5 genomineerden gaat naar huis met € 5.000 voor het meest vernieuwende en van ondernemerschap getuigende afstudeerwerk?

Nobody Beats The Drum
donderdag, 21.30 uur
Spectulaire live-set van deze alumni Muziektechnologie

A Soulful Celebration
vrijdag 20.00 uur, zaterdag 20.30 uur
150 zangers en 50 muzikanten mixen Händels ‘Messiah’ met een soul-/funkversie daarvan. Hallelujah!

Theatergroep Aluin – Oidipus Unplugged
vrijdag en zaterdag, 20.45 uur
Huiskamerversie van de beroemde tragedie van Sofokles. Zonder decor en rekwisieten, maar met de fantasie van de acteurs, de onverslijtbare tekst en jouw verbeelding.

HKU Fashion Show
zaterdag, 19.15 uur
Nieuwe show speciaal ontwikkeld voor de grote zaal van CLUB HKU.

HKU Movies
elke avond, doorlopend
Bekijk de beste films van HKU-studenten: het vaste aanbod op groot scherm in de HKU Bioscoop of je eigen keuze loungend in de Mediatheek.

CLUB HKU is…
Mr. Beam / Nobody Beats The Drum / Tarik Barri / Theatergroep Aluin / A Soulful Celebration / Ondernemerscafé / Bioscoop / Mediatheek / Woven / Kolom / Sanne Leufkens / Marije de Wit / Cowboy bij Nacht / Joris van Oosterwijk en Conner Schumacher / Geertje Geurtsen en Renée Marissing / Design Shop / HKU Fashion Show / Miniconcerten / Interactieve lezingen / Design Expo’s / Arianne van Boxmeer / SWIM / Myrthe Boersma / Liselore Knigge / Yorke Mulder / Hiske Eriks / Anneke Sluiters / Super Crate Box / en vele anderen
(programmering onder voorbehoud)

Afstuderen via de ‘crowd’ of carnavals hit

Gisteren kwam de NOS langs bij de HKU aan de Lange Viestraat om filmmaakster Rianne Haak te interviewen. Om haar afstudeerfilm Gliese 581 te kunnen realiseren, zoekt ze via crowdfunding investeerders om haar SF-film te kunnen afmaken.

Voor afstudeerfilms zoeken studenten originele manieren om aan voldoende budget te komen. Zo heeft Rob Janssen zijn film De Raad kunnen bekostigen met een carnavals hit.

http://nos.nl/op3/artikel/436983-afstuderen-via-crowd-of-carnavalshit.html